Chelatacja

Powszechne stosowanie wyrobów, które zawierają metale ciężkie sprawią, że jesteśmy coraz bardziej narażeni na ich oddziaływanie. Z czasem może dochodzić do ich bioakumulacji, czyli gromadzenia się ich w organizmie. W niektórych przypadkach dochodzi do przewlekłego a czasem nawet do ostrego zatrucia tymi związkami. Nawet niewielkie ilości metali ciężkich w naszym organizmie może zaburzyć działanie szlaków metabolicznych a tym samych działanie całego organizmu.

Terapia chelatowa to jedna z najbardziej skutecznych metod leczenia zatruć metalami dwu i więcej wartościowymi.

Działanie EDTA polegało na wiązaniu w układzie krwionośnym pierwiastkow dwu i więcej wartościowych w tym: ołowiu, rtęci, kadmu, żelaza, miedzi, arsenu, magnezu, strontu i wanadu. Te toksyczne pierwiastki mogą powodować: zmniejszenie gęstości kości, uszkadzanie krwinek czerwonych, wątroby, nerek, podnosi ciśnienie, powodują nerwowość, zaburzenia zachowania, niepłodność, zaburzenia wzroku, kłopoty z pamięciom, postępującą degradacje tkanki nerwowej.

Kompleksy EDTA z metalami ciężkimi są następnie wydalane z organizmu z moczem.

Bezpieczeństwo stosowania EDTA wynika z tego, że nie przenika ono do krwinek ani do tkanek organizmu. EDTA i jego kompleksy są całkowicie wydalane z moczem w ciągu 24 godzin a połowa podanej dawki jest wydalana w ciągu pierwszej godziny. (Wprawdzie zanotowano na świecie kilka przypadków hipokalcemii ale po podaniu kilkukrotnie większej dawki niż zalecana i ogólnie stosowana). Ze względu na swoją małą toksyczność sole kwasu wersenowego mogą być z powodzeniem stosowane zarówno w leczeniu jak i w profilaktyce.

EDTA i jego sole to produkty farmakopealne. Po raz pierwszy kwas wersenowy został użyty w 1938 roku w USA do leczenia robotników zatrutych ołowiem przy produkcji akumulatorów. Dalsze badania prowadzone w USA wykazały, że wiąże i usuwa z organizmu nie tylko ołów ale również inne metale toksyczne.


Terapia chelatowa a miażdżyca

W 1957 roku w USA poczyniono pierwsze obserwacje, które pokazywały korzystne działanie EDTA u pacjentów z miażdżycą. Obserwacje lekarzy stosujących Terapię chelatową wskazywały, że udrażnia ona zarówno duże naczynia jak i otwiera nowe połączenia małych naczyń poprawiając w ten sposób ukrwienie narządów. Pierwsze opublikowane wyniki badań nad skutecznością ETDA w schorzeniach sercowo naczyniowych pochodzą z lat 50-tych. Jednak najbardziej wartościowe badania opublikowano dopiero w 2014 roku. Zostały wykonane na zlecenie National Institutes of Health (NIH) najważniejszej instytucji rządowej w Stanach Zjednoczonych zajmującej się badaniami biomedycznymi i związanymi ze zdrowiem. W badaniach wzięło udział 1708 pacjentów po zawale serca w wieku powyżej 50 lat. Na podstawie obserwacji, które trwały 55 miesięcy stwierdzono, że terapia chelatowa jest bezpieczna i skuteczna. Najlepsze wyniki uzyskano w grupie pacjentów z cukrzycą, gdzie ryzyko zgonu u pacjentów poddanych terapii chelatowej w ciągu 5 lat spadło o 43%.


Linki do najnowszych publikacji naukowych dotyczących wpływu terapii chelatowej na pacjentów z miażdżycą:

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24254885
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24952858
http://linkinghub.elsevier.com/retrieve/pii/S1050-1738(14)00048-6